Piękne krajobrazy, jeziora, rozległe przestrzenie, pamiątki z czasów dawnej Polski i ... pomniki Lenina. Białoruś to kraj wciąż mało znany i zaskakujący kontrastami, w którym jeszcze wiele pozostało do odkrycia.

Białoruś leży w Europie Środkowo – Wschodniej; graniczy z Polską, Litwą, Łotwą, Rosją i Ukrainą. Językami urzędowymi są tu białoruski i rosyjski, oba należące do grupy języków wschodniosłowiańskich. Białoruski jest dla Polaków łatwy do zrozumienia; porozumienie ułatwia też znajomość polskiego, która mogą pochwalić się przede wszystkim mieszkańcy Grodzieńszczyzny. Pewien problem może stanowić jedynie nieznajomość wszechobecnej tu cyrylicy. Mniejszość Polska jest jedną z najwyraźniej widocznych grup etnicznych w dość jednolitym społeczeństwie białoruskim. Liczniejsza od niej mniejszość rosyjska nie zaznacza swojej odrębności. Dominującą religią jest tu prawosławie, dzięki czemu można oglądać piękne cerkwie, przede wszystkim te drewniane, wiejskie.

Jako kraj równinny, o łagodnych wzniesieniach urozmaicających krajobraz Białoruś jest idealnym terenem do pieszych wędrówek i turystyki rowerowej. Ponad 4 tysiące jezior, leżących głownie w obrębie Pojezierza Białoruskiego i Polesia sprawiają, że także wielbiciele aktywnego wypoczynku i sportów wodnych znajdą tu coś dla siebie. To właśnie na terenie Białorusi leży największe jezioro II Rzeczpospolitej – Narocz, o powierzchni 80 km2. Również liczne rzeki, z których największe to Dniepr i Dźwina oraz Niemen tworzą niezwykłej urody krajobrazy. Szczególnie malownicze jest Polesie, kraina geograficzna leżąca w granicach trzech państw: Ukrainy, Białorusi i Polski. Tworzą ją rozległe bagna, płytkie jeziora, porastają gęste lasy. Wciąż jeszcze można znaleźć tam ślady dawnej historii, od tej najdawniejszej – pogańskiej, do najnowszej, związanej z wydarzeniami XX wieku. Dla Polaków to przede wszystkim dawne kresy wschodnie. Swoista egzotyka tej krainy przyciąga więc zarówno pasjonatów historii, jak i geografii czy etnografii. W poleskich lasach żyją też niespotykane w innych regionach Europy gatunki zwierząt, liczne badania prowadzą tu ornitolodzy.

Podróżując po Białorusi warto ruszyć szlakiem zabytkowych miejsc, z których wiele łączy się także z dziejami Polski. Niestety, polityka ZSRR spowodowała wiele zniszczeń, przede wszystkim wśród obiektów sakralnych, choć także dawne dwory i pałace niszczeją, pozbawione należytej opieki. Z zabytkami sąsiadują też często socrealistyczne pomniki z czasów Związku Radzieckiego, przedstawiające zwykle Lenina lub bohaterów Armii Czerwonej.

Do najciekawszych miejsc na Białorusi należą bogate w zabytkowe obiekty miasta: Brześć, Grodno, Pińsk i Witebsk. W Brześciu znajduje się słynna „Twierdza – Bohater” z zespołem ogromnych pomników i muzeum historycznym poświęconym wydarzeniom z 1941 roku. W mieście można też obejrzeć pozostałości średniowiecznego grodu. Pińsk, miejsce narodzin Ryszarda Kapuścińskiego to przede wszystkim miasto zabytkowych, barokowych kościołów: zespół klasztorny franciszkanów, kościół i klasztor bernardynów i kolegium jezuitów z XVII wieku, w którym mieści się obecnie Muzeum Polesia. Warto odwiedzić też stolicę – Mińsk, która jest też miejscem interesujących wydarzeń kulturalnych i artystycznych.

Dla Polaków interesujące są też miejsca związane z życiem Adama Mickiewicza. Należy do nich przede wszystkim Nowogródek – miejsce w którym spędził dzieciństwo. Można tu obejrzeć rekonstrukcję dworku należącego do rodziny Mickiewiczów i zajrzeć do kościoła, w którym poeta został ochrzczony. W leżącej nieopodal wsi Zaosie znajduje się zrekonstruowany dworek. Jest to jedno z domniemanych miejsc narodzin poety; na pewno wiadomo jednak tylko, że bywał tu u swojej rodziny. Tuż przy granicy z Litwą, w Bolcienikach młody Mickiewicz przeżywał romantyczne chwile w towarzystwie Maryli. Do dziś zachował się głaz, przy którym spotykali się zakochani, a na pobliskim cmentarzu można odnaleźć grób Maryli. Wędrując tropami Mickiewicza nie sposób też ominąć słynnego jeziora Świteź znanego z romantycznych ballad.

Na Białorusi zachowało się też wiele zamków z czasów książąt litewskich. Warto obejrzeć XIV wieczne ruiny zamku w Lidzie i nowogrodzką Górę Zamkową. Godna uwagi jest też miejscowość Krewo, w której zawarto w 1385 roku unię polsko – litewską. Zachowały się tam ruiny zamku pochodzące z XIV wieku. Efektowny jest także późnośredniowieczny zamek w Mirze, należący do rodu Radziwiłłów, otoczony rozległym parkiem. Nad parkowym stawem znajduje się modernistyczna kaplica z początków XX wieku.